District met een lange traditie van watermolens
De Greener Mühle werd voor het eerst genoemd in een document "uff Peters avend ab vincula", dat overeenkomt met de avond voor Sint-Pietersdag (Sint-Pieter ad Vincula), d.w.z. 31 juli 1478. Op deze dag werd de erfenis verdeeld tussen de broers Johann en Gerhard Quad, heren van Tomburg en Landskron. Gerhard Quad kreeg onder andere groen met boerderijen en molens als onderdeel van de heerlijkheid Landskron, die ook Kirchdaun en Lantershofen omvatte.
Er wordt echter aangenomen dat de Greener molens veel ouder zijn. Dit kan worden teruggevoerd op het feit dat een donatie van een pond notenolie uit een boomgaard "up dem Diche", die was gewijd aan het Heilige Kruis, werd vermeld in een document uit 1345. De naam "up dem Diche" en het bedrag van de pacht duiden op een tuin beplant met walnotenbomen, die mogelijk al bij een bestaande oliemolen hoorde en zich in de buurt van een molenvijver bevond.
Er bestond een molenvijver, die afkomstig was van de Ahr en zich uitstrekte tussen de stuwdammen van Heimersheim en Bodendorf. Op een kaart uit 1571 is de loop van deze molenvijver te zien, die water leverde aan drie molens in Heimersheim en aan Greener Mühle.
Door de eeuwen heen brachten overstromingen van de Ahr herhaaldelijk aanzienlijke schade toe aan de molens.
Alleen al tussen 1410 en 1804 werd de molen acht keer ernstig beschadigd of volledig verwoest. Na een lange onderbreking kreeg de herbouw van de molen in 1693 toestemming van de landsheer. De toenmalige eigenaar, Johannes Schreiber, was van plan om van de zogenaamde "Ohligs-Mühl" een maalderij te maken.
De wijk Green heeft een lange traditie van watermolens; drie voormalige molens zijn vandaag de dag nog steeds zichtbaar.
drie voormalige molens, de voormalige molenstenen of de rollen zijn vandaag de dag nog te zien.
molenstenen of de rollen zijn vandaag de dag nog te zien.
NL
